OVER DE LICHAAMSTAAL VAN..... MARTEN (VAN OOPJEN)
Dit weekend was ik in het Rijksmuseum voor de expositie 'High Society' waarin 39 vorsten, aristocraten en rijke burgers te zien zijn, inclusief de beroemde door Rembrandt geportretteerde Marten en Oopjen. Het unieke is dat het allemaal levensgrote ten-voeten-uit geschilderde figuren zijn.

Wat mij direct opviel is dat al deze belangrijke en machtige mannen op één standbeen staan, met het andere been uitgedraaid naar voren of zijwaarts en soms zelfs achter hen.

Ze hebben allemaal een hand stoer in de zij, vaak een gevaarlijk wapen in de andere hand, borst vooruit en een indringende blik. Maar …. met hun benen staan ze allerminst symmetrisch, stevig en stabiel te ‘aarden’. Iets wat tegenwoordig toch een ‘must’ lijkt te zijn wil je zelfverzekerd en krachtig over komen.

In het Land der Presentatietrainers immers, is het een wet dat je het meest krachtig en zelfverzekerd overkomt wanneer je met twee voeten stevig op de grond staat, op schouderbreedte.

Ik weet zeker dat al deze ‘vrienden van Marten & Oopjen’ zich zo krachtig en zelfverzekerd mogelijk wilden laten zien. En daar de schilder zelfs grof voor betaalden.

Dus hoe zit dit?

Is het krachtig, stevig en sterk overkomen dan soms onderhevig aan mode?

Kijk eens naar de ‘grote’ ‘sterke’ mannen van nu zoals Trump, Poetin, Erdogan, Kim Jong-un. Zij staan meestal symmetrisch met twee voeten onder de schouders. Soms staan de voeten zelfs verder uit elkaar alsof dat nóg meer kracht uitstraalt. Ook onze eigen Willem Alexander staat vrijwel altijd strak symmetrisch ‘geplaatst’, met twee voeten stevig op de grond, keurig op schouderbreedte.

Waren de mannen uit de tijden van de High Society-tentoonstelling dan misschien gewoon ‘vrouwelijker’, onevenwichtig zelfs? Iets dat je zomaar te horen kunt krijgen wanneer je tijdens een presentatietraining in een houding staat zoals deze heren. Het laatste lijkt mij absoluut niet het geval maar vanuit historisch oogpunt heb ik hier geen goed antwoord op.

Wél heb ik, vanuit mijn praktijkervaring als presentatiecoach, een mening over het goed of fout zijn van bepaalde houdingen:

Er zijn geen goede en foute houdingen!

Als er dan al iets fout is dan is dat het 'vastzetten' van een bepaalde houding: een pose aannemen omdat dat krachtig, sterk, stevig en zelfverzekerd zou zijn en daar dan halsstarrig en na verloop van tijd ongemakkelijk en krampachtig in blijven staan omdat het zo hoort.

Welke houdingen (en bewegingen) voor iemand het meest effectief zijn, is afhankelijk van iemands persoonlijke bewegingstaal. Die is voor iedereen verschillend. Daar inzicht in krijgen en ‘trouw’ aan blijven draagt bij aan meer authenticiteit, zelfverzekerdheid, geloofwaardigheid en is uiteindelijk ook het meest krachtig.

Blijft natuurlijk dat al deze geportretteerden zich gelukkig tóch noodgedwongen menig uurtje hebben ‘vastgezet’ in deze ‘gespeelde’ poses. Met deze prachtige expositie als resultaat!


Hoe zit het met jouw persoonlijke bewegingstaal?

OVER DE LICHAAMSTAAL VAN.....


"OVER DE LICHAAMSTAAL VAN....." is een column waarin ik de lichaamstaal van een bekende persoon analyseer. Dit doe ik naar aanleiding van een lezing, presentatie, voorstelling, tentoonstelling, etc.

Wil je direct een afspraak maken, of eerst meer informatie?
Neem contact met me op.