art

Lang, heel lang geleden deed ik mijn allereerste auditie bij een theatergezelschap. Ik herinner me nog de improvisatie-opdrachten, vond ik toen al erg leuk. Ik werd diezelfde avond nog aangenomen door regisseur Roy Grünewald. Daarna een aantal jaar gespeeld, gezongen en gedanst in binnen- en buitenland.
Heel veel geleerd en zeer van genoten. Een tijd geleden liep ik, tijdens een theaterbezoek, heel toevallig Roy weer tegen het lijf. Dat was dus meer dan twintig jaar geleden;-)

Veel bijgepraat en erg leuk te horen dat hij na theaterdirecteur, nu conceptontwikkelaar en storytelling-expert is geworden. Net zo snel als het toentertijd ging bij de auditie zat ik een paar weken later bij een college van Roy over ‘De kracht van verhalen’. Naar aanleiding van dat college heb ik een OVER DE LICHAAMSTAAL VAN..... geschreven.


OVER DE LICHAAMSTAAL VAN..... ROY GRÜNEWALD

Tenenkrommend
Kan dat wel goed gaan: acteren tijdens je presentatie? Het kan tenenkrommend zijn wanneer een spreker ineens een typetje gaat spelen of nóg erger: eigenlijk tijdens de hele presentatie een rol speelt. Het is namelijk helemaal niet zo vanzelfsprekend dat elke spreker ook een geloofwaardige acteur is. Maar er zijn natuurlijk uitzonderingen...

Het bos
Vorige week was ik op de Fontysacademie in Tilburg bij een college, gegeven door Roy Grünewald. Roy is iemand die wél geloofwaardig blijft tijdens zijn hele presentatie: hij maakt op een mooie en slimme manier gebruik van zijn acteurschap. Hij zet het in op de juiste momenten en wisselt het heel mooi af met zichzelf te blijven tijdens de gedeelten waarin een rol niet nodig is.

Hij maakt gebruik van verschillende theaterregels. Bijvoorbeeld over het gebruik van het podium: als een bos eenmaal links-voor ‘gespeeld’ wordt, blijft dat de hele presentatie de plek van ‘het bos’. Zo kunnen wij als toeschouwers telkens weer direct meekomen in de snelle verwijzingen naar dat bos. Zo hoeft Roy maar te kijken naar die plek op het podium en wij weten onmiddellijk dat hij het over dat gedeelte van het verhaal heeft. Uitleggen is dan onnodig. Heel handig en efficiënt. Bovendien voelt hij zich volledig op zijn gemak op een podium. In ‘the spotlights’ weet hij mooi contact te maken met de specifieke samenstelling van zijn publiek, en op zeer effectieve manier precies genoeg interactie met hen aan te gaan.

Handig is natuurlijk dat zijn onderwerp ‘De kracht van verhalen’ is, hip gezegd: Storytelling. Door zijn zeer goed opgebouwde inhoud en de manier waarop hij zijn verhaal vertelt, kom je niet om die kracht heen. Verhalen werken!

Energiebom
De lichaamstaal van Roy is aangenaam relaxed maar ook energiek.
In het begin vond ik het spreektempo wat snel. Alle tekstonderdelen (‘alinea’s’) gingen zonder adempauzes achter elkaar door. Gezien de doelgroep (studenten) misschien handig omdat hij ze zo overvalt met een razend tempo waardoor ze, bijna verbaasd door deze energiebom, blijven luisteren.

Maar op mij kwam dat eerste snelle deel iets te onrustig over. Mogelijk toch wat gespannen of teveel aan adrenaline? Gaf niets want na een paar minuten had Roy het ideale ritme te pakken.

Qua bewegingen zie je duidelijk dat hij acteur is en weet wat nodig is om tekst kracht bij te zetten. Soms groots, soms juist snel en klein, staccato of slepend, zacht of hard. Dit allemaal in stemgebruik en beweging. Lekker om naar te kijken en te luisteren. Op deze manier wordt het heel makkelijk om er je aandacht bij te houden.

Heel af en toe had hij korte versprekingen. Niet dat ik blij ben met versprekingen maar het gaf deze presentatie wel een spontane indruk. Prettig.

Opschonen
Roy gebruikte een vrij ouderwetse vorm in zijn powerpoint: veel tekst. Bij een college snap ik dat nog wel. De studenten krijgen na afloop alles toegestuurd waardoor het misschien ook nog handig kan zijn door de herkenning. Toch denk ik dat het met minder toe kan. Hij benoemt zelfs een keer dat we niet hoeven mee te lezen omdat zijn live verhaal voldoende is. Is het misschien toch ook een ‘spiekbriefje’? Omdat de aanwezigheid van Roy zo overheersend en bepalend is, stoor ik mij waarschijnlijk minder aan deze klassieke powerpoint, toch zou ik hem nog wat willen ‘opschonen’.

Grote boze wolf
Tot slot nog even over dat acteren: Roy speelt net zo makkelijk een jong huppelend meisje als een grote boze wolf. Het zit qua spel op het randje maar gaat er nooit overheen. Voor mij heeft hij precies de juiste dosering te pakken om het verhaal beeldend en geloofwaardig te maken.

Dus ja, soms kan acteren tijdens je presentatie goed gaan. Bij Roy dus. Maar bij jou ook?

En wat kun jij hiermee?

  • Maak eens gebruik van de ‘theaterregel’ over consequent en functioneel podiumgebruik (het ‘bos’ voorbeeld)
  • Kies voor je presentatie een vorm die past bij je inhoud/boodschap (bv. storytelling)
  • Dubbelcheck je powerpoint op functionaliteit en effectiviteit
  • Adrenaline zorgt voor een hoger spreektempo, dwing jezelf tot rust en adempauzes
  • Acteren tijdens je presentatie kan zeer effectief zijn maar alleen wanneer je zeker bent dat je ook daadwerkelijk geloofwaardig kunt acteren.


Durf jij het aan je presentatie te laten checken op geloofwaardigheid? Neem contact met me op en ik vertel je alle mogelijkheden.


OVER DE LICHAAMSTAAL VAN.....


"OVER DE LICHAAMSTAAL VAN....." is een column waarin ik de lichaamstaal van een bekende persoon analyseer. Dit doe ik naar aanleiding van een lezing, presentatie, voorstelling, tentoonstelling, etc.

Wil je direct een afspraak maken, of eerst meer informatie?
Neem contact met me op.